مقاله » مردم کردستان به صورت همزمان در دو جبهه استکبار و ایادی آن جنگیدند

به گزارش پیشمرگ روح الله، استان کردستان یک ویژگی دارد که بقیه استان‌ها ندارند و تنها نمونه‌های انگشت شماری از دیگر استان‌ها چنین ویژگی دارد و آن هم مجاهدت مردم شریف این استان در دو جبهه مبارزه با استکبار جهانی و جبهه داخلی است.

 

کردستان یکی از استان‌های مرزی در غرب ایران است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی درگیر ناآرامی‌هایی شد که مردمان آن با چالش‌ها و مشکلات جدی مواجه شدند.

 

با مرور تاریخ خون‌بار آن روزها و در بطن حوادث ناگوار گوناگونی که برای مردم انقلابی کردستان روی داد گروه‌های مخالف متعددی با عناوین مختلف سر درآوردند و شهرهای این استان را مورد تاخت و تاز قرار دادند.

 

 

از آنجایی که مردم کردستان انقلاب اسلامی را دوست داشتند و در جریان پیروزی انقلاب هم به انحای مختلف ایفای نقش کردند، اقدامات ضدامنیتی و علیه مردم منطقه و انقلاب را بر نتابیدند و لذا علیه اعضای گروهک‌های مختلف اسلحه به دست گرفتند و دوشادوش رزمندگان سپاه و بسیج به مبارزه پرداختند.

 

 

با شروع جنگ تحمیلی مردم استان در جبهه خارجی نیز حضور پیدا کردند و جان خود را در طبق اخلاص گذاشتند تا نگذارند ذره‌ای از خاک این کشور به دست دشمن بیافتد و همین شد که در این مسیر الهی، 5 هزار و 400 نفر از بومیان استان و بیش از 23 هزار نفر از مهاجرین در کردستان به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.

 

«شهیدان استان کردستان مظلوم تر از دیگر شهدا هستند». این جمله یکی از بیانات حکیمانه رهبر معظم انقلاب در دیدار جمعی از خانواده های شهدا و ایثارگران کردستان در جریان سفر تاریخی شان به این استان در اردیبهشت ماه ۸۸ بود.

 

مردم کردستان در دو جبهه داخلی و خارجی از انقلاب اسلامی دفاع می کردند

 

 

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، کردستان مورد توجه نیروهای امنیتی حزب بعث عراق گرفت. آنان برای اینکه مردم کردستان را نسبت به حکومت مرکزی واگرا نشان دهند، به دنبال طرح مسائل قومی و مذهبی و هم چنین تأکید بر اختلاف سلائق مردم کرد زبان با سایر اقشار بودند، تا به این روش بتوانند ضربه ای به نظام نوپای ایران اسلامی وارد نمایند.

 

 

گروهک های ضد انقلاب نیز با همکاری و همراهی با نیروهای امنیتی حزب بعث عراق، علاوه بر ایجاد نا امنی در منطقه به دنبال تقویت تفکر و روحیه تجزیه طلبی در میان مردم کردستان بودند و با اجرای سیاست های عراق عملاً به بازوی حزب بعث عراق تبدیل شده بودند. نیروهای ضد انقلاب با درگیر کردن بخشی از نیروهای نظامی ایران در کردستان، مقدمات حمله سراسری حزب بعث عراق به ایران را فراهم می کردند.

 

 

نیروهای ضد انقلاب که با سر دادن شعارهای خلقی، خود را مدافع حقوق خلق کرد معرفی می کردند، اما در حقیقت نقش مزدور را برای رژیم بعث عراق بر عهده داشتند.

 

 

مهم ترین فعالیت ها و اقدامات ارتش عراق در مرزهای استان کردستان را می توان در موارد ذیل خلاصه نمود:

 

ـ اعزام نیروهای امنیتی استخبارات حزب بعث عراق به مناطق مرزی و شهرهای استان کردستان برای جمع آوری اطلاعات.

ـ حمایت نظامی، سیاسی و مالی از گروهک های ضد انقلاب برای اغتشاش و ایجاد شورش در کردستان.

ـ شلیک توپ و خمپاره به روستاها و پاسگاه های مرزی کردستان.

ـ ایجاد یک شبکه منسجم اطلاعاتی ـ امنیتی بین گروهک های ضد انقلاب و استخبارات حزب بعث عراق.

 

همزمان با آغاز حملات هوایی و توپخانه ای رژیم بعث عراق به شهرها و روستاهای ایران اسلامی، استان کردستان نیز بارها مورد اصابت راکت ها و بمب های بعثی قرار گفت. در اولین روز حملات فرودگاه سنندج، ساختمان سپاه پاسداران و چندین نقطه مسکونی در شهرهای مختلف کردستان بارها مورد حمله هوایی رژیم بعث عراق قرار گرفتند و در کمتر از یک هفته نزدیک به ده تن از افراد غیر نظامی در کردستان به شهادت رسیدند.

 

البته در اولین روزهای آغاز جنگ تحمیلی، کردستان آماج حملات هوایی و توپ خانه ای جزب بعث عراق می گرفت. اما بعد از گذشت چند ماه که رزمندگان سپاه اسلام برای توسعه امنیت داخلی، چند عملیات موفقیت آمیز را طراحی و اجرا کردند؛ متجاوزان بعثی ارتفاعات مرزی مریوان و بعد از آن ارتفاعات مرزی بانه را نیز اشغال کردند.

 

مردم مسلمان کردستان در کنار رزمندگان سپاه اسلام، علاوه بر مقابله و مبارزه با نیروهای ضد انقلاب داخلی مجبور بودند با نیروهای متجاوز بعثی نیز درگیر شوند. البته عقب نشینی نیروهای ضد انقلاب از شهرها و روستاهای کردستان و استقرارشان در مرزهای کردستان باعث می شد، همکاری آن ها با نیروهای حزب بعث عراق بیشتر شود.

 

 

سپاه یکم عراق که مسئولیت تجاوز به مرزهای شمالی ایران را بر عهده داشت، مدت ها قبل از آغاز جنگ تحمیلی در این منطقه مستقر شده بود و ضمن پشتیبانی از گروهک های ضد انقلاب، مناطق مرزی ایران را به دقت شناسایی و با بهره گیری از مزدوران داخلی یعنی گروهک های ضد انقلاب اطلاعات مناسبی از وضعیت داخلی ایران، مخصوصاً کردستان در اختیار داشت.

 

 

بعد از تثبیت مواضع حزب بعث عراق در مناطق جنوبی ایران، تجاوز زمینی ارتش عراق به مرزهای کردستان آغاز شد. البته با توجه به اینکه گروهک های ضد انقلاب با انجام جنگ های چریکی و پارتیزانی توانسته بودند نیروهای سپاه اسلام را به خود مشغول کنند، ارتش عراق تعدادی از لشکرهای سپاه یکم خود را به جبهه های جنوبی اعزام کرد.

 

 

حزب بعث عراق که در جبهه شمالی با تکیه بر مزدوران خود یعنی گروهک های ضد انقلاب، کار خود را سهل و ساده می انگاشت، در آذرماه سال 59 با عبور از نوار مرزی ایران در دره شیلر تا ارتفاعات نوسود پیشروی کرد. اما رزمندگان سپاه اسلام با کمک نیروهای محلی و مردمی با اعزام تیم های نفوذی به خاک عراق، پشت جبهه دشمن را ناامن می کردند و دست به اجرای بعضی عملیات های محدودو می زدند.

 

 

ارتش حزب بعث بعد از مدتی اردتفاعات دالانی و دزلی را در جنوب غربی مریوان اشغال کرد. با این اقدام حرب بعث عراق تردد نیروهای ضد انقلاب و مزدوران به داخل ایران تسهیل می شد.

 

 

در طول مدتی که ارتش بعث عراق بر روی ارتفاعات نوار مرزی کردستان مستقر بودند، شهرها و روستاهای مرزی کردستان مدام مورد حمله توپخانه ای ارتش عراق قرار می گرفتند. گروهک های ضد انقلاب در این مدت عملاً به دیده بان توپخانه های ارتش بعث تبدیل شده بودند و با دادن گرا و مختصات جغرافیایی شهرها، روستاها و اماکن پر تردد به ارتش عراق باعث به شهادت رسیدن انسان های بی گناه  و بی پناهی در شهرها و روستاهای کردستان شدند.

 

 

استقرار ارتش عراق بر روی بلندی های مشرف به شهر مریوان و هم چنین حمایت از نیروهای ضد انقلاب باعث نگرانی نیروهای سپاه اسلامی می شد. فرماندهان سپاه و ارتش تصمیم گرفتند با همراهی نیروهای سازمان پیشمرگان مسلمان کرد عملیاتی را برای آزادسازی این مناطق طراحی و اجرا نمایند.

 

 

عملیات آزادسازی ارتفاعات دالانی و دزلی در ششمین روز از دیماه سال 1359 آغاز شد و رزمندگان سپاه اسلام در مدت سه روز نبرد، این دو ارتفاع را آزاد کردند و توانستند به شهر خورمال و به جاده خورمال ـ سید صادق ـ حلبچه مسلط شوند.

 

 

انتهای پیام/