مصاحبه » اولین کاروان راهیان نور در سال 1372 به استان کردستان

 

روزی که شهید علی صیاد شیرازی یک کاروان از دانشجویان دانشکده افسری امام علی (ع) ارتش جمهوری اسلامی ایران را به استان کردستان آورد.

سرهنگ بازنشسته ارتش علی حیدر پناهی در گفتگو با خبرنگار پیشمرگ روح الله،گفت: سال 1372 بود که شهید علی صیاد شیرازی یک کاروان از دانشجویان دانشکده افسری امام علی (ع) ارتش جمهوری اسلامی ایران را به استان کردستان آورد.

شهید صیاد شرازی با شرایط استان کردستان کاملاً آشنا بود و در درگیری کردستان قبل از شروع جنگ تحمیلی حضور فعال داشت و به همین دلیل استان کردستان را برای پایان دوره دانشجویان دانشکده افسری امام علی (ع) انتخاب کرده بود.

ابتکار شهید صیاد شیرازی در اعزام دانشجویان دانشکده افسری امام علی (ع) به مناطق عملیاتی نقطه شروع اردوهای راهیان امروز بود. شهید صیاد بعد از اردوی چند روزه در مناطق عملیاتی استان کردستان، دانشجویان را پادگان لشکر 28 انتقال داد و همانگونه که قبلاً با من هماهنگ کرده بود، دانشجویان در پشت پادگان لشکر 28 در منطقه ای به نام کمیز مستقر شدند و از نزدیک با دلاورمری های رزمندگان آشنا شدند.

شهید صیاد شیرازی بعد از این اقدام انقلابی، به محضر مقام معظم رهبری شرفیاب می شوند و گزارش کاملی از این اردوی فرهنگی با ارزش را خدمت حضرت آقا ارائه می نمایند و به همین خاطر مورد تحسین مقام معظم رهبری قرار می گیرند.

شهید صیاد در دیدار با مقام معظم رهبری، به تأثیر این اردوی معنوی بر روحیه دانشجویان دانشکده اشاره می کنند و این اردوی چند روزه را بسیار تأثیر گذار عنوان می کنند.

رهبر معظم انقلاب چند روز بعد در جلسه ای با فرماندهان سپاه؛ به ابتکار شهید صیاد شیرازی اشاره می کنند و از فرماندهان سپاه می خواهند که بازدید از مناطق عملیاتی را به صورت منظم سامان دهند و از این تاریخ بود که اردوهای راهیان نور با محوریت سپاه شکل گرفت. و امروز اردوهای راهیان نور علی رغم سیاه نمایی های و سنگ اندازی های دشمنان انقلاب به عنوان یکی از محوری ترین برنامه های نظام مقدس جمهوری اسلامی هر ساله و هر روزه برگزار می شود.

///////////////////////

اردوهای راهیان نور، اردوهایی غیر مختلط ولی سرشار از شور و نشاط

در روزهایی که صحبت هایی فراوانی از اردوهای مختلط دانشجویی بر سر زبان هاست، بد نیست یادی کنیم از اردوهای راهیان نور، اردوهایی سرشار از شور و نشاط.

به گزارش  پیشمرگ روح الله، اردوهای راهیان نور، تنهای اردوهایی است که در قالب های مختلف خانوادگی، محلات، دانش آموزی و دانشجویی غیر مختلط برگزار می شود. ادارات و ارگان های مختلف در قالب کاروان و همراه خانواده در این اردوهای معنوی شرکت می کنند و از مناطق جنگی بازدید به عمل می آورند. اردوهایی که پدر می تواند همراه زن و فرزند خود در آن شرکت کند.

در فصولی از سال که زمان مناسبی برای اردوهای راهیان نور می باشد، دانش آموزان و دانشجویان در قالب کاروان های راهیان نور و به صورت غیر مختلط به مناطق عملیاتی اعزام می شوند.

اردوهای راهیان نور، که با هماهنگی مسئولین به صورت غیر مختلط برگزار می شود، مورد انتقاد برخی از جریانات خاص است که خواستار برپایی اردوهای مختلط دانشجویی هستند. در واقع بسیاری از افرادی که موافق برپایی اردوهای مختلط هستند به بهانه داشتن شور و نشاط، سرگرمی و .... از اردوهای مختلط حمایت می کنند.

ولی در این میان، اردوهای راهیان نور که به صورت غیر مختلط برگزار می شود، شور و نشاط خاص خود را دارند. اردوهایی که تا سال های سال، به صورت خاطره ای فراموش نشدنی در ذهن دانش آموزان و دانشجویان به یادگار می ماند.

اردوهایی که سرشار است از حماسه رزمندگان و شهدایی که زن و فرزند را رها کردند و برای دفاع از کیان ایران اسلامی، دنیای پر زرق و برق را رها کردند.

بسیاری از دانشجویان و دانش آموزان در این اردوهای معنوی با مسائلی آشنا می شوند که هیچ گاه قبلاً با آن ها شنا نبوده اند. دیدن مناطقی که وجب به وجبش بوی خون می دهد. خونی که زنده کننده فطرت خواب رفته انسان است.

شاید اگر ده ها فیلم و سریال با موضوع دفاع مقدس ساخته شود، نتواند به اندازه یک سفر چند روزه به مناطق عملیاتی سازنده باشد. لمس و درک مکانی که روزگاری محل عروج آسمانی شهدای جان بر کف بوده است، حال و هوای آدمی را دگر گون می کند.

شاید به همین خاطر است که این اردوها مورد مخالفت عده ای قرار می گیرد و به بهانه های مختلف، سعی در زیر سؤال بردن هویت این برنامه های معنوی دارند.

اردوهایی که علی رغم نداشتن ساز و سنتور و یا سالن های برای برگزاری کنسرت های غیر فرهنگی، سرشار است از شور و نشاط و شعور. شور و نشاطی که بوی شهادت می دهد.

تصور سفری چند روزه که بیشتر ساعات آن باید در داخل اتوبوس سپری شود و زمانی هم که می خواهی از منطقه ای بازدید کنی، باید قدم در بیابان های پر از خاک و شن بگذاری، شاید مقداری کسل کننده باشد، ولی بسیاری از افرادی که در این اردوها شرکت کرده اند، تأثیر این اردوها را بر روحیه خود مثال زدنی عنوان کرده اند.