شهید محمد بیستونی

محمد بیستونی
  • نام : محمد بیستونی
  • تاریخ تولد : 1334/1/3
  • محل تولد : روستای گلین از توابع شهرستان سنندج
  • تاریخ شهادت : 1365/5/16
  • محل شهادت : محله حسن آباد سنندج

شهید محمد بیستونی

 

پیشمرگ مسلمان کرد شهید محمد بیستونی در سومین روز از فروردین ماه سال 1334 در روستای گلین از توابع شهرستان سنندج دیده به جهان گشود.

 

محمد دوران کودکی را در زادگاهش و تحت تربیت پدر کشاورزش محی الدین و مادرش حمیده خانم سپری کرد و رشد و پرورش یافت. زمانی که محمد به سن مدرسه رسید به دلیل نبود امکانات کافی نتوانست پای در مهد علم و دانش نهد و خیلی زود شروع به کار کردن کرد تا باری از روی دوش خانواده اش بردارد.

 

محمد آرزوهایش را در گرو از میان رفتن حکومت پهلوی می دید، به همین دلیل بعد از پیروزی انقلاب اسلامی راه را برای رسیدن آرزوهایش هموار دید. ولی مدتی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، گروهک های ضد انقلاب مانعی شدند بر سر راه تحقق آرزوهای شهید بیستونی.

 

شهید بیستونی در سال 1360 وارد سازمان پیشمرگان مسلمان کرد شد تا با مبارزه با گروهک های ضد انقلاب، مردم مظلوم کردستان را از شر این جرثومه های فساد خلاص کند.

 

محمد که در میان مردم و با مردم زندگی می کرد، دوست داشت هم وطنانش در آرامش و رفاه زندگی کنند. محمد تاب و توان توهین گروهک های ضد انقلاب به مردمش را نداشت. محمد نمی توانست ببیند عده ای به اسم خلق کرد به مردم کرد زبان ستم می کنند و اموالشان را به غارت می برند.

 

محمد که سینه اش مالامال عشق بود به شریعت محمدی(ص)، نمی توانست حضور ناموجه عده ای را تحمل کند که اموال تکیه ها و مساجد را به غارت می برند و کلام الله مجید را در برابر چشمان حیرت زده مردم به آتش می کشند.

 

در روزگاری که گروهک های ضد انقلاب به زن و مرد، پیر و جوان و صغیر و کبیر رحم نمی کردند، شهید بیستونی زن و فرزندانش را به امان خدا رها کرد و به صورت شبانه روز کوه های کردستان را زیر پا گذاشت تا یک بار دیگر امنیت را برای مردمش به ارمغان بیاورد.

 

پیشمرگ مسلمان کرد شهید محمد بیستونی بعد از عمری مجاهدت، در شانزدهمین روز از مرداد ماه سال 1365 هنگام درگیری با گروهک های ضد انقلاب در محله حسن آباد سنندج و بر اثر اصابت گلوله به سینه و گردنش به شهادت رسید و در بهشت محمدی سنندج به خاک سپرده شد.

 

محمد به شهادت رسید، اما آرمان و آرزویش که همان برقراری امنیت بود، مدتی بعد از شهادتش به تحقق پیوست و مردمی مظلومی که محمد با جان و دل دوستشان داشت، امنیت و آرامش را با تمام وجودشان درک کردند.