تاریخ ارسال : شنبه 6 بهمن 1397 / 08:20|کد خبر : 2000

خبر » شهیدی که روی دوش همرزم شهیدش به آسمان ها پر کشید

شهیدی که روی دوش همرزم شهیدش به آسمان ها پر کشید

به گزارش خبرنگار پیشمرگ روح الله، بعد از پاکسازی شهر کامیاران، وارد فرودگاه شهر سنندج شدیم و بعد از چند روز استقرار در فرودگاه جهت سازماندهی نیروها، پاکسازی شهر سنندج شروع شد. فرماندهی عملیات نیروهای سپاه بر عهده برادر سید یحیی رحیم صفوی بود.

 

در ابتدای پیشروی اطراف منطقه قرادیان را پاکسازی کردیم و به سمت تپه های مشرف به دانشگاه کردستان فعلی(البته آن زمان دانشگاهی در این مکان وجود نداشت و این مناطق پر بود از جنگل های سرسبز) حرکت کردیم و بعد از فتح این تپه ها تصمیم بر این شد که نیروها به دو دسته تقسیم شوند و یک عده به طرف بیمارستان توحید و تعدادی هم به طرف مرکز شهر حرکت کنند.

 

ما به طرف مرکز شهر به راه افتادیم، به نزدیکی محل دانشگاه کردستان فعلی رسیدیم. اطراف دانشگاه کردستان پر بود از تپه های یکی دو متری. به حالت سینه خیز خودمان را از پشت این تپه به پشت آن تپه می کشیدیم. در همین حین شهید شمس الدین مشیرپناهی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از ناحیه سینه و شکم به شدت مجروح شد. شهید یدالله حاجیان خودش را به ما رساند و به من گفت: شمس الدین را روی پشت من بخوابان و او را محکم به من ببند.

 

در همان حالتی که شهید حاجیان روی سینه اش خوابیده بود، شمس الدین را روی پشت شهید حاجیان خواباندم. شهید حاجیان (یَدَ) قدرت بدنی فوق العاده ای داشت و به راحتی می توانست در پشت تپه ها جابجا شود، من هم آن دو عزیز را همراهی می کردم. به اولین جای امنی که رسیدیم من متوجه شدم شمس الدین دیگر نفس نمی کشد. به یَدَ گفتم: دیگر خودت را خسته نکن، شمس الدین به آرزویش رسید. شهید شمس الدین مشیرپناهی اولین شهید سازمان پیشمرگان مسلمان کُرد در پاکسازی شهر سنندج به حساب می آید.

 

شهید شمس الدین مشیرپناهی را از زمان تأسیس کمیته انقلاب اسلامی سنندج می شناختم. چه شب هایی که با شمس الدین در جاده ها و مسیر ورودی شهر نگهبانی داده بودیم. شهید مشیرپناهی جزء افرادی بود که با هم به کرمانشاه هجرت و همچون برادر در کنار یکدیگر زندگی کرده بودیم. همه دوستانی که به کرمانشاه مهاجرت کرده بودیم هم قسم شده بودیم که تا روزی که زنده هستیم، همدیگر را فراموش نکنیم.

 

علاوه بر شهید مشیرپناهی دو نفر دیگر از بچه های سپاه هم شهید شده بودند، به بی سیم چی گفتم: تماس بگیر و درخواست آمبولانس بکن. همین که آمبولانس خواست خودش را به ما برساند، مورد اصابت گلوله آر پی جی گروهک ها قرار گرفت و در آتش سوخت و ما چون مجبور بودیم به طرف بلندی های اطراف پیشروی کنیم، پیکر مطهر شهید شمس الدین مشیرپناهی را همان جا رها کردیم و به طرف تپه هایی که در تصرف گروهک ها بود حرکت کردیم.

 

بعد از اینکه دوستانمان، پیکر شهید مشیرپناهی را به فرودگاه منتقل کردند، به دلیل نبود امنیت و هم چنین احتمال هتک حرمت به جنازه این شهید بزرگوار، از دفن این شهید در شهر سنندج خودداری می شود و پیکر شهید شمس الدین مشیرپناهی برای تدفین به استان کرمانشاه منتقل می شود و در کنار دوستان شهیدش، شهیدان سعید آزادی، احمد باغبانی و محمد داربرزین در غربت به خاک سپرده می شود.

 

بر اساس این گزارش، شهید شمس الدین مشیرپناهی در روز دهم فروردین ماه سال 1339 در روستای طهماسبی از توابع شهرستان قروه به دنیا می آید و تحت تربیت پدرش محمدجعفر و مادرش ملیحه رشد می کند و بزرگ می شود. شهید مشیرپناهی علی رغم علاقه ای که به ادامه تحصیل داشته، به دلیل نبود امکانات از ادامه تحصیل محروم می شود. شهید مشیرپناهی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت کمیته انقلاب اسلامی شهر سنندج درمی آید و در کنار سایر دوستانش در برقراری امنیت در شهرها و روستاهای استان کردستان سهیم می شود.

 

ایشان بعد از حضور ناموجه گروهک های ضد انقلاب در سنندج، مجبور به هجرت به استان کرمانشاه می شود و بعد از تأسیس سازمان پیشمرگان مسلمان کرد به عضویت این سازمان درمی آید، تا اینکه در روز ششم اردیبهشت ماه سال 1359 در پاکسازی شهر سنندج مورد اصابت گلوله گروهک های ضد انقلاب قرار می گیرد و به شهادت می رسد. همرزمان شهید مشیرپناهی به دلیل نبود امنیت در کردستان، مجبور می شوند پیکر شهید شمس الدین مشیرپناهی را به استان کرمانشاه منتقل نمایند، تا مزار و قبر این شهید والامقام از هتک حرمت گروهک ها ضد انقلاب در امان باشد.

 

 

نفر اول از سمت راست شهید شمس الدین مشیرپناهی در کنار دو تن از همرزمانش

 

انتهای پیام/