تاریخ ارسال : پنجشنبه 10 دی 1394 / 09:11|کد خبر : 47

خبر » توهین و بی حرمتی گروهک های ضد انقلاب، دلیل گرایش مردم به انقلاب اسلامی بود

توهین و بی حرمتی گروهک های ضد انقلاب، دلیل گرایش مردم به انقلاب اسلامی بود

توهین، بی حرمتی، گروهک های ضد انقلاب، گرایش، انقلاب اسلامی

 

گروهک های ضد انقلاب به نام خلق کرد، مردم مظلوم کردستان را مورد سخت ترین نوهین ها، شکنجه ها و بی حرمتی ها قرار می دادند. مردم نیز از این برخورد گروهک ها به ستوه آمده بودند و دیگر نمی خواستند شاهد حضور این افراد در شهر و روستایشان باشند، این دلیل مهمی برای همکاری مردم کردستان با نیروهای سپاه اسلام بود.


 

پیشمرگ مسلمان کرد نعمت الله وهابی در گفتگو با خبرنگار پیشمرگ روح الله از دلیل گرایشش نسبت به نیروهای سپاه اسلام و هم چنین خاطرات همکاری اش با نیروهای سازمان پیشمرگان مسلمان کرد و متعاقب آن اسارتش در زندان دوله تو را چنین نقل می کند: قبل از پیروزی انقلاب در محله قطارچیان سنندج، شاگرد لحاف دوز بودم و به دلیل حضور افراد انقلابی و مؤمن در محله قطارچیان تا حدودی با نیروهای انقلابی سنندج آشنایی داشتم.

 

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، شاهد سهم خواهی گروهک های ضد انقلاب در استان کردستان بودیم. جنایات این گروهک ها در سطح استان کردستان بر کسی پوشیده نیست. امروزه با دیدن جنایات داعش در عراق و سوریه، به یاد جنایات گروهک های ضد انقلاب در کردستان اوایل انقلاب می افتم.

 

بعد از هجرت اعضای کمیته انقلاب اسلامی شهرهای کردستان به استان کرمانشاه، گروهک های صد انقلاب، مسجد جامع سنندج را به تصرف خود درآوردند و از ورود مردم به مسجد و اقامه نماز جلوگیری می کردند. روز جمعه هر هفته، تعداد زیادی از نیروهای ضد انقلاب مقابل مسجد جامع سنندج تجمع می کردند و مردم مسلمان ولی بی دفاع سنندج را که می خواستند نماز جمعه را اقامه کنند، به باد کتک می گرفتند.

 

جان، مال و ناموس مردم کردستان برای اعضای گروهک های ضد انقلاب ارزشی نداشت. بی حرمتی به ناموس مردم برای اعضای این گروه یک امر عادی بود؛ جنایاتی که از بیان آن ها شرم دارم، ولی مردم کردستان خوب به خاطر دارند که عده ای به نام خلق کرد چه جنایاتی را در حق مردم مظلوم کردستان مرتکب شدند.

 

جمع آوری پول برای سازمان های چریکی ضدانقلاب به نام "یارمتی" داد مردم را در آورده بود. مردم کردستان بعد از رهایی از چنگال رژیم پهلوی در دام گروهک های ضد انقلاب گرفتار شده بودند و باید هر روز مبلغی از درآمد روزانه خود را به گروهک ها می دادند تا گروهک های ضد انقلاب و ضد کُرد کاری به کارشان نداشته باشند. اگر هم کسی در مقابلشان می ایستاد، با عناوین مختلف مورد توهین قرار می گرفت و بعد از تحمل ضرب قنداق اسلحه مجبور می شد مقداری پول به آن ها بدهد.

 

اگر کسی خودش را طرفدار امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی معرفی می کرد، مرگش حتمی بود. طرفداری از انقلاب و امام خمینی(ره) خط قرمز گروهک های ضد انقلاب بود و این از خدا بی خبرها لحظه ای برای به شهادت رساندن طرفداران امام(ره) و انقلاب درنگ نمی کردند و هر کس که اندک ارادتی به امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی داشت مظلومانه به شهادت می رسید.

 

گروهک های ضد انقلاب بعد از غارت ژاندرمری سنندج و به دست آوردن مقدار زیادی اسلحه و مهمات، چندین بنکه (مقر نظامی) در سطح شهرستان سنندج ایجاد کرده بودند و مردم بی دفاع سنندج را در این بنکه ها مورد بی رحمانه ترین شکنجه ها قرار می دادند.

 

گروهک های ضد انقلاب به نام خلق کرد، مردم مظلوم کردستان را مورد سخت ترین نوهین ها، شکنجه ها و بی حرمتی ها قرار می دادند. مردم نیز از این برخورد گروهک ها به ستوه آمده بودند و دیگر نمی خواستند شاهد حضور این افراد در شهر و روستایشان باشند.

 

گروهک های ضد انقلاب در ابتدا با شعار های عوام فریبانه وارد کردستان شدند. شعارهایی که از زمین تا آسمان با عملشان فاصله داشت. ولی مردم مسلمان کردستان خیلی سریع به ماهیت گروهک های ضد انقلاب پی بردند.

 

قطارچیان نیز محله پر رفت و آمدی بود و مردم به واسطه همین شلوغی به خوبی از اخباری که در سطح شهر منتشر می شد، آگاهی داشتند. من هم که شاهد بسیاری از جنایات گروهک های ضد انقلاب بودم، تصمیم گرفتم همکاری ام را با سازمان پیشمرگان مسلمان کرد آغاز کنم.

 

نیروهای کمیته انقلاب اسلامی سنندج چند صباحی بود که به کرمانشاه مهاجرت کرده بودند. من هم برای اینکه بتوانم اخبار سطح شهر سنندج را به این نیروها برسانم، روزهای پنج شنبه هنگام ظهر که کارم تعطیل می شد، ساکم را می بستم و به کرمانشاه می رفتم و تمام اخبار، اطلاعات و محل های دقیق استقرار گروهک ها را به نیروهای سازمان پیشمرگان مسلمان کرد و خصوصاً شهید بروجردی، مامو رحیم و شهید داریوش چاپاری می دادم و بعد از اینکه نامه ها و اعلامیه های امام خمینی(ره) و سازمان پیشمرگان را می گرفتم، شبانه به سنندج می آمدم.

 

قسمت اول