تاریخ ارسال : پنجشنبه 7 مرداد 1395 / 10:21|کد خبر : 560

خبر » مبارزی صدیق که در برابر ستم عمال پهلوی قد علم کرد

مبارزی صدیق که در برابر ستم عمال پهلوی قد علم کرد

 

شهید ملا امین حیدری سه سال در زندان قصر محبوس شد و در طول این مدت تحت شکنجه های سخت قرار گرفت. ملا امین بسیار رازدار بود و هرچه او را شکنجه کردند، از افشای اسرار مربوط به مبارزان راستین و یاران صدیقش سرباز زد.


 

به گزارش پیشمرگ روح الله، شهید ملا امین حیدری در روز ششم خردادماه سال 1311 در روستای نوین از توابع شهرستان مریوان به دنیا آمد. پدرش مرحوم کاک علی نام داشت و به کشاورزی مشغول بود. امین به توصیه پدرش خواندن و نوشتن و برخی مقدمات را نزد ماموستا سید جعفر در روستای نوین فرا گرفت و بعد از آن به عراق رفت و نزد ملا صاحب مدرس علوم صرف و نحو را آموخت. در حومه شهر حلبچه عراق، منطق و کلام را نزد ملا حسن مدرس فرا گرفت و پس از آن به شهر سلیمانیه رفت و فلسفه، اصول، فقه، تفسیر و برخی کتاب های کلامی را از ملا عبدالکریم مدرس فرا گرفت و سپس به روستای نوین بازگشت و بعد از مدتی ازدواج کرد و امامت جماعت روستا را عهده دار شد و به تدریس و ترویج مسائل و مباحث اسلامی پرداخت.

 

ملا امین حیدری همگام با قیام پانزده خرداد 1342 به مبارزه با ظلم و فساد حکومت سلطنتی پرداخت و مردم را از جنایت و خیانت شاه آگاه کرد. افشاگری ها و مبارزات ملا امین سبب شد چند نفر مأمور مسلح در دوازدهمین روز از اردیبهشت ماه سال 1343 به منزلش هجوم آورند و ملا امین را دستگیر و راهی زندان کنند.

 

وقتی حکومت شاهنشاهی در همه جا، عرصه را بر روحانیون و اهل علم تنگ کرده بود و شاه قدرت بلامنازع محسوب می شد؛ ملا امین به خدا توکل کرد و به مبارزه برخاست تا بنیان ظلم را سرنگون کند.

 

ملا امین سه سال در زندان قصر محبوس شد و در طول این مدت تحت شکنجه های سخت قرار گرفت. ملا امین بسیار رازدار بود؛ در زندان هرچه او را شکنجه کردند، از افشای اسرار مربوط به مبارزان راستین و یاران صدیقش سرباز زد.

 

ملا امین پس از آزادی به دلیل جراحات زیاد و عمیق دوران حبس، درمانش نتیجه بخش نشد. ملا امین نزدیک به سه سال در بستر بود تا آن که در اول مرداد ماه سال 1349 در بیمارستان سنندج دعوت حق را لبیک گفت و شربت شهادت نوشید.

 

شهید ملا امین حیدری شجاعت را با صبر و شکیبایی همراه کرده بود؛ از این روی طی سه سالی که در بستر بیماری بود، شکایتی نداشت و همواره شکر خدا را به جای می آورد و صبر و شکیبایی را راهی به سوی معبود می دانست.